تبلیغات
ketabmamnue - فرار مغزها

پس از حادثه کوی دانشگاه ، کانادا در سال 1999 ظرفیت پذیرش مهاجر در کشور خود را 180 هزار نفر اعلام کرد . این در حالی بود که از ایران 220 هزار نفر برای مهاجرت به آنجا متقاضی شده بودند.

همچنین بر اساس خبر منتشره در هفته نامه سازمان مدیریت و برنامه ریزی 90 نفر از 125 دانش آموزی که در سه سال گذشته در المپیاد های جهانی رتبه کسب کرده اند ، هم اکنون در دانشگاه های آمریکا تحصیل می کنند.

طبق آمار صندوق بین المللی پول سالانه بین 150 تا 180 هزار نفر از ایرانیان تحصیلکرده برای خروج از ایران اقدام می کنند و ایران از نظر فرار مغزها در بین 91 کشور در حال توسعه و توسعه نیافته جهان مقام اول را از آن خود کرده است.

در همین رابطه علی طایفی جامعه شناس و پژوهشگر اجتماعی گفت: تحقیقی در سال 80 انجام دادیم و نتایج آن را در هیات دولت هم مطرح کردیم ولی متاسفانه پدیده فرار مغزها جزو پدیدههای مورد غفلت قرار گرفته است.

وی می گوید امروز سرمایه انسانی در کشور ما از ابزارهای مهم توسعه است و توسعه معطوف به حفظ سرمایه انسانی است. سرمایه انسانی، نیروی متخصص و ماهر هم ابزار هستند و هم هدف توسعه.

وی افزود: در مورد فرار مغزها پژوهشی روی متخصصانی که عازم خارج بودند، انجام دادیم  و از نتایج به دست آمده به وجود سه عامل اصلی در این زمینه پی بردیم.

 پارامتر اجتماعی که در آن فاکتورهای امنیت اجتماعی و تخصصی مطرح است که خود این موضوع در چند مقوله قابل بحث است . امنیت شغلی، امنیت جانی، تامین اجتماعی.

طایفی می گوید: خیلی از افراد متخصص هم ازنظر امنیت فکری و جانی امکان طرح مسائل و ایده ها در محیط کار، دانشگاه و نهادها را ندارند.

در بحث امنیت جانی می توان به حادثه کوی دانشگاه در روزهای اخیر و تیرماه 78 اشاره کرد. این برخوردها یعنی زائل کردن حوزه علم و طبیعی است در بسترهایی که صاحبان اندیشه نتوانند آرامش خاطر پیدا کنند بی تردید فرار را بر قرار ترجیح می دهند.

وی می گوید : در بحث تامین اجتماعی نه تنها بحث معیشت و حفظ آبروی یک متخصص مطرح است بلکه از بعد آینده نگری نیز نگرانی هایی نسبت به منزلت اجتماعی و موقعیت شغلی فرد و خانواده او وجود دارد.

علی طایفی در خصوص دومین عاملی که باعث فرار مغزها می شود بحث علمی و آموزش را مورد اشاره قرار داده و در مورد سومین دلیل، عوامل اقتصادی را مطرح کرده و آن را در خروج متخصصان موثر می داند. او می گوید در حوزه علمی فقدان نهادهای پژوهشی لازم برای بهره گیری از خدمات افراد متخصص به چشم می خورد. در دنیای خارج بیش از 5/3 درصد تولید ناخالص ملی صرف تحقیقات می شود و این فرصت مناسبی است که هم از نظر علایق و هم از نظر ذهنی فرد به کار بپردازد و هم به نیازهای معیشتی خود پاسخ دهد. ولی در کشور ما اعتبارات پژوهشی 3 دهم درصد از تولید ناخالص ملی است. در چنین فضایی طبیعی است که فرصت و منزلت شغلی نخبگان ، دانشجویان پژوهشگران و اصحاب علم آسیب پذیر باشد. 

درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


صفحات جانبی


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :