تبلیغات
ketabmamnue - بررسی زن یونانی

در یونان بیشتر مردان به زنان و بیشتر زنان به خود علاقه می‎ورزند- زن آتنی در تقریباً انزوای شرقی به سر می‎برده و با بی‎اعتنایی و حتق تحقیر نگریسته می‎شد، مدرك این بحث از یك طرف ادبیات است و از طرف دیگر محرومیت زنان از برخی حقوق قانونی می‎باشد. ادبیات آن دوره تصویری از جامعة مردسالار را نشان می‎دهد كه در آن زندگی خانوادگی بازتابی ندارد و به طور كلی با مردان سروكار دارد، در آثار افلاطون طرفهای صحبت هموارد مردند. هم در موسیدن افلاطون و هم در سرمیوسیون كشورمعان تصرح شده كه موقعی كه آقایی میهمان دعوت می‎كرد، جز زنان بدنام در مجلس میهمانی حضور پیدا می‎كردند و اگر زنی با دوستان شوهر خود شام و شراب می‎خورد دلیل بود بر امكان فحشای زن. خانه‎های آتنی به دو قسمت (اتاقهای مردان و اتاقهای زنان) تقسیم می‎شود كه اتاق زنان قفل داشته و آنها تنها از خانه نمی‎رفتند مگر وقتی كه در یكی از جشنواره‎های زنانه شركت داشتند در آن دوران مرد بود كه خرید خانه را انجام می‎داد و نه زن و آنچه را كه می‎خرید به دست سپرده تا با خود به خانه بیاورد- عشق میان دو جنس  عادی تلقی می‎شود و با همان صداقت عشق میان زن و مرد)- ازدواج را والدین دختر ترتیب می‎دادند- زن مدیر خانه و كمی بیشتر از آن است مرد یونانی همواره معتقد بوده كه زن جوانش كاملاً بی اطلاع باشد تا هر چه خود می‎پسندد به او بیاموزد بنابراین زنان تحصیل نمی‎كردند- از دموستش  می‎خوانیم كه .. رفیق را  برای خوشی نگه می‎داریم، كنیز را برای نگهداری و مراقت و همسر را برای آوردن بچه‎های مشروع و داشتن سرپرست مورد اعتمادی برای خانواده از پریكلس آمده است كه بهترین شهرت زن این است كه نه به نیكی و نه به بدی در میان مردان از او ذكری به میان نیاید و ارسطو بر این عقیده است كه در طبیعت نه برتر و ماده پست‎تر است، بنابراین مرد حاكم است و زن محكوم، بنابراین همانگونه كه گفته شد همه این اعتقاد را داشته‎اند كه زن آتنی از آزادی محروم بوده است زن حقوق سیاسی نداشت، یعنی اجازة شركت در مجمع و بدتر از آن امر از مسوولیت اجتماعی نداشت و از مالكیت محروم بود و نمی‎توانست كسب قانونی داشته باشد هر زنی از لحظة تولد تا هنگام مرگ می‎بایست در زیر باصطلاح سرپرستی نزدیكترین خویشاوند مرد خود یا شوهر خود بماند و از این طریق می‎توانست از حمایت قانون برخوردار شود. سرپرست زن را شوهر می‎داد و بهمراه او جهاز می‎داد، اگر زن طلاق می‎گرفتن جهیزیه همراه زن به سرپرست برمی‎گشت، در نظر ما عجیت‎ترین پیش‎بینی قانون به دختری مربوط می‎شد كه تنها وارث پدری  می‎شد، نزدیكترین خویشاوند مرد دختر اجازه می‎یافت با او ازدواج كند و اگر مرد ازدواج كرده بود می‎توانست برای ازدواج با وارثه، همسرش را طلاق گوید، در غیر اینصورت نزدیكترین خویش مرد سرپرست دختر می‎شد و بر او پدر دختر را شوهر دهد و جهیزیه مناسبی همراه او كند، در اقع مردی كه پسر نداشت و ممكن نبود صاحب پسری شود فرزند خوانده می‎گرفت (نه كودكی را بلكه مرد بزرگی را) مثلاً‌  برادر زنش را چون اختیار كردن فرزند خوانده از روی احساسات و یا درمان احساسات ناسالم روحی نبود بلكه جانشین ساختن رئیس برای خانواده بود تا خسارت قانونی و آیتمهای دینی را برقرار نگه دارد.

و نیز اشاره شده كه در آتن رسم بر این بوده كه زن را بنام شوهر بنامند تا به نام خودش (مثلاً بجای كلیوبوله می‎گفتند زن نیكانور) بیچاره زن آتنی حتی اسم هم نداشت، زن آتنی حتی حق رای دادن هم نداشت.

درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


صفحات جانبی


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :